سوتوکور

گفتم ای دل ، نروی؟ خار شوی ، زار شوی بر سرِ آن دار شوی بی بَر و بی بار شوی نکند دام نهد؟ خام شوی ، رام شوی نپَری جلد شوی بی پر و بی بال شوی؟ نکند جام دهد؟ کام دهد ، از لب خود وام دهد؟ در برت ساز زند ، رقص کند کافر و بی عار شوی؟ نکند مست شوی؟ فارغ از این هست شوی بعد آن کور شوی کر شوی ، شاعر و بیمار شوی؟ نکُنَد دل نَکَنی دل بِکَنَد بهرِ تو دِل دل نَکُنَد؟ برود در برِ یار دگری صبح ...

مــــــــــــیروم ـ ـ ـ میروم تــــــــــــــا سجـــــــودبــــتــــــــــ دیـــــــــگر بــــــاشــــــــــم باز اگــــــــــــــــــر ســـــــــجده کـــــنم پیـــــــــش تــــــــــو کــــــافر باشم ...